یک قطره ی بارانم و با شوق ببارم

      جاری شدم از وسوسه ی دیدن یارم

            غافل، که کمین کرده کویری به شکارم

                        بگذار اگر این بار سر از خاک برآرم

                                 بر شانه ی تنهایی خود سر بگذارم . . .