چه بگوییم چه نگوییم !
چه بگوییم چه نگوییم !
در واقع میتوان گفت ریشه بسیاری از سوء تفاهمات، رنجشها و اختلافات و همچنین منشأ بسیاری مشاجرات، اختلافات و نزاعهای خانوادگی، عدم وجود فهم متقابل در صحبتها است، چرا که یکی از طرفین گفتگو یا بدتر از همه دو طرف گفتگو حرف یکدیگر را نمیفهمند و برداشت درستی از پیامهای ارسال شده ندارند.
بگوییم : از اینکه وقت خود را در اختیار من گذاشتید متشکرم.
نگوییم : ببخشید که مزاحمتان شدم.
بگوییم : در فرصت
مناسب کنار شما خواهم بود.
نگوییم : گرفتارم.
بگوییم : راست میگی؟
راستی؟
نگوییم : دروغ نگو.
بگوییم : خدا سلامتی
بده.
نگوییم : خدا بد نده.
بگوییم : هدیه برای
شما.
نگوییم : قابل ندارد.
بگوییم : با تجربه شده.
نگوییم : شکست خورده.
بگوییم : قشنگ نیست.
نگوییم : زشت است.
بگوییم : خوب هستم.
نگوییم: بد نیست.
بگوییم : مناسب من
نیست.
نگوییم : به درد من نمیخورد.
بگوییم : با این کار
چه لذتی میبری؟
نگوییم : چرا اذیت میکنی؟
بگوییم : شاد و پر
انرژی باشید.
نگوییم : خسته نباشید.
بگوییم : من.
نگوییم: اینجانب.
بگوییم : دوست ندارم.
نگوییم: متنفرم.
بگوییم : آسان نیست.
نگوییم: دشوار است.
بگوییم : بفرمایید.
نگوییم : در خدمت هستم.
بگوییم : خیلی راحت
نبود.
نگوییم : جانم به لبم رسید.
بگوییم : مسئله را
خودم حل میکنم.
نگوییم : مسئله ربطی به تو ندارد.
گاهی